خدمات لجستیک ایرانIRAN LOGISTICS SERVICES
ENRUFA

دانشنامه حمل · کالای خطرناک

کلاس ۴ کالای خطرناک: جامدات قابل اشتعال، مواد خودسوز و مواد واکنش‌دهنده با آب

کلاس ۴ کالاهای خطرناک جامدهایی را در بر می‌گیرد که زود آتش می‌گیرند (۴٫۱)، بدون شعله و فقط در تماس با هوا گرم می‌شوند و خودبه‌خود می‌سوزند (۴٫۲)، یا در تماس با آب گاز قابل اشتعال آزاد می‌کنند (۴٫۳). گوگرد، نفتالین، کبریت، کربن فعال، کاربید کلسیم، فروسیلیسیم و پودر فلزات از کالاهای آشنای این کلاس در تجارت ایران‌اند. شماره UN و گروه بسته‌بندی کالا را از بخش ۱۴ برگه ایمنی (SDS) بگیرید و با فهرست سازمان ملل تطبیق دهید.

نام‌ها و معادل‌ها

نام فارسی
جامدات قابل اشتعال، مواد خودسوز و مواد واکنش‌دهنده با آب (کلاس ۴)
نام رسمی انگلیسی
Class 4: Flammable solids; substances liable to spontaneous combustion; substances which, in contact with water, emit flammable gases
علامت اختصاری
Class 4 (Division 4.1, 4.2, 4.3)
در بازار به آن می‌گویند
کلاس ۴ IMO، کالای کلاس 4، فلامبل سالید، Flammable Solid، Spontaneously Combustible، Dangerous When Wet، کالای خودسوز، گوگرد IMO، کاربید IMO

کلاس ۴ چیست

کتاب نارنجی سازمان ملل (UN Model Regulations، ویرایش بیست‌وچهارم، ۲۰۲۵) در فصل ۲٫۴ کلاس ۴ را سه زیرکلاس می‌داند. وجه مشترک هر سه این است که کالا معمولاً جامد است و خطر اصلی آن آتش است، اما راه رسیدن به آتش فرق می‌کند:

  • زیرکلاس ۴٫۱، جامدات قابل اشتعال: جامدهایی که با تماس کوتاه با یک منبع آتش (مثل کبریت روشن) زود می‌گیرند و شعله در آن‌ها تند پیش می‌رود، یا جامدهایی که با اصطکاک آتش می‌گیرند. «مواد خودواکنش‌دهنده» (self-reactive)، «مواد منفجره حساسیت‌زدایی‌شده جامد» (مواد منفجره‌ای که با آب یا الکل خیس شده‌اند تا منفجر نشوند) و «مواد پلیمرشونده» (UN 3531 تا UN 3534) هم در همین زیرکلاس‌اند.
  • زیرکلاس ۴٫۲، مواد مستعد احتراق خودبه‌خودی (خودسوز): دو گروه دارد. مواد «پایروفوریک» که حتی به مقدار کم، در کمتر از پنج دقیقه تماس با هوا آتش می‌گیرند؛ و مواد «خودگرم‌شونده» که بدون هیچ منبع انرژی، در تماس با هوا آرام‌آرام گرم می‌شوند و فقط در حجم زیاد (چند کیلوگرم به بالا) و پس از ساعت‌ها یا روزها شعله‌ور می‌شوند.
  • زیرکلاس ۴٫۳، مواد واکنش‌دهنده با آب: موادی که در تماس با آب (حتی رطوبت هوا یا آب باران) گاز قابل اشتعال آزاد می‌کنند؛ گازی که با هوا مخلوط انفجاری می‌سازد و با یک جرقه ساده آتش می‌گیرد. روی بسته‌های این زیرکلاس معمولاً عبارت Dangerous When Wet را می‌بینید.

متن همین تعریف‌ها در ADR و RID (بندهای 2.2.41، 2.2.42 و 2.2.43) هم آمده است. کد IMDG برای دریا و دستورالعمل فنی ICAO برای هوا همین تقسیم‌بندی را به کار می‌برند.

زیرکلاس‌های کلاس ۴ در یک جدول

زیرکلاسنام رسمی انگلیسیخطر اصلینمونه آشنا
۴٫۱Flammable solids, self-reactive substances, polymerizing substances and solid desensitized explosivesزود آتش می‌گیرد؛ نوع خودواکنش‌دهنده با گرما تجزیه می‌شود و گرما و گاز می‌دهدگوگرد پودری، نفتالین، کبریت
۴٫۲Substances liable to spontaneous combustionبدون شعله، فقط در تماس با هوا گرم می‌شود و می‌سوزدکربن فعال، کوپرا، پسماند پنبه روغنی
۴٫۳Substances which, in contact with water, emit flammable gasesبا آب گاز قابل اشتعال (مثل استیلن یا هیدروژن) می‌دهدکاربید کلسیم، سدیم فلزی، فروسیلیسیم

نکته: شماره زیرکلاس نشانه ترتیب خطر نیست. یک ماده ۴٫۱ می‌تواند از یک ماده ۴٫۳ خطرناک‌تر باشد. میزان خطر را گروه بسته‌بندی نشان می‌دهد.

گروه بسته‌بندی در کلاس ۴ چگونه تعیین می‌شود

برای کالایی که نامش در فهرست کالاهای خطرناک (فصل ۳٫۲) آمده، گروه بسته‌بندی همان است که در فهرست نوشته شده. برای مخلوط‌ها و کالاهای «n.o.s.» تولیدکننده باید آزمون‌های «راهنمای آزمون‌ها و معیارها» (Manual of Tests and Criteria، بخش سوم، زیربخش‌های ۳۳٫۲ تا ۳۳٫۵) را انجام دهد. معیارهای اصلی، بر پایه متن RID 2025 که با کتاب نارنجی یکی است:

زیرکلاس ۴٫۱ (جامد قابل اشتعال): فقط گروه II یا III

نوع مادهآزمونگروه IIگروه III
پودر، دانه یا خمیر (غیرفلزی)نوار ۱۰۰ میلی‌متری ماده روشن می‌شود؛ اگر زمان سوختن کمتر از ۴۵ ثانیه باشد (یا سرعت سوختن بیش از ۲٫۲ میلی‌متر بر ثانیه) ماده در کلاس ۴٫۱ استشعله از بخش خیس‌شده نوار می‌گذردبخش خیس‌شده دست‌کم ۴ دقیقه جلوی شعله را می‌گیرد
پودر فلزواکنش در کل طول نمونه در ۱۰ دقیقه یا کمتر پیش برود: کلاس ۴٫۱کل طول در ۵ دقیقه یا کمترکل طول در بیش از ۵ دقیقه

جامدهایی که با اصطکاک آتش می‌گیرند (مثل کبریت) از راه شباهت با ردیف‌های موجود گروه‌بندی می‌شوند. مواد خودواکنش‌دهنده گروه بسته‌بندی ندارند و به جای آن به هفت «نوع» A تا G تقسیم می‌شوند: نوع A در بسته آزمون‌شده پذیرفته نمی‌شود و نوع G مشمول مقررات خودواکنش‌دهنده‌ها نیست. برخی از آن‌ها «کنترل دما» لازم دارند، یعنی باید در وسیله یخچال‌دار با دمای تعیین‌شده حمل شوند؛ این گروه در حمل ریلی (RID) اصلاً پذیرفته نمی‌شود.

زیرکلاس ۴٫۲ (خودسوز)

گروهمعیار
Iمواد پایروفوریک (در کمتر از ۵ دقیقه تماس با هوا آتش می‌گیرند)
IIدر مکعب نمونه ۲٫۵ سانتی‌متری، در دمای آزمون ۱۴۰ درجه، ظرف ۲۴ ساعت خودبه‌خود آتش بگیرد یا دمایش از ۲۰۰ درجه بالاتر برود
IIIدر مکعب ۲٫۵ سانتی‌متری چنین نشود، ولی در مکعب ۱۰ سانتی‌متری در ۱۴۰ درجه ظرف ۲۴ ساعت بشود

همین آزمون مکعب ۱۰ سانتی‌متری مرز ورود به کلاس ۴٫۲ هم هست. برای بسته‌های کوچک (حداکثر ۳ متر مکعب یا ۴۵۰ لیتر) آزمون‌های سبک‌تری در دمای ۱۲۰ و ۱۰۰ درجه، ماده را از کلاس ۴٫۲ معاف می‌کند.

زیرکلاس ۴٫۳ (واکنش با آب)

گروهمعیار سرعت آزاد شدن گاز قابل اشتعال
Iبا آب به‌شدت واکنش می‌دهد و گاز معمولاً خودبه‌خود آتش می‌گیرد، یا در هر یک دقیقه ۱۰ لیتر گاز یا بیشتر به ازای هر کیلوگرم ماده می‌دهد
IIبیشینه ۲۰ لیتر یا بیشتر به ازای هر کیلوگرم در ساعت (و معیار گروه I را ندارد)
IIIبیش از ۱ لیتر به ازای هر کیلوگرم در ساعت (و معیار گروه I و II را ندارد)

اگر ماده‌ای کمتر از ۱ لیتر بر کیلوگرم در ساعت گاز بدهد و گاز آن خودبه‌خود آتش نگیرد، در کلاس ۴٫۳ نیست.

برچسب‌های کلاس ۴

جامدات قابل اشتعال4مواد مستعد احتراق خودبه‌خودی4موادی که در تماس با آب گاز قابل اشتعال آزاد می‌کنند4
جامدات قابل اشتعال4
برچسب ۴٫۱: زمینه سفید با هفت نوار عمودی قرمز، علامت شعله سیاه در نیمه بالا و عدد «۴» در گوشه پایین. نوارهای قرمز این برچسب را از برچسب کلاس ۹ (هفت نوار سیاه فقط در نیمه بالا) جدا می‌کند.
مواد مستعد احتراق خودبه‌خودی4
برچسب ۴٫۲: نیمه بالا سفید و نیمه پایین قرمز، شعله سیاه، عدد «۴». این ترکیب رنگ یعنی «خودسوز»: کالا بدون شعله و فقط با هوا ممکن است آتش بگیرد.
موادی که در تماس با آب گاز قابل اشتعال آزاد می‌کنند4
برچسب ۴٫۳: زمینه آبی، شعله سیاه یا سفید، عدد «۴». آبی یعنی «از آب دور نگه دارید»؛ آب‌پاشی روی آتش این کالا خطر را بیشتر می‌کند.

همه برچسب‌ها مربعی هستند که ۴۵ درجه چرخیده (لوزی)، دست‌کم ۱۰۰ در ۱۰۰ میلی‌متر، با خطی به فاصله ۵ میلی‌متر از لبه. اگر کالا خطر فرعی داشته باشد (مثلاً فروسیلیسیم که سمی هم هست)، برچسب خطر فرعی (مثلاً ۶٫۱) کنار برچسب اصلی می‌آید. روی کامیون یا کانتینر، همین طرح در اندازه دست‌کم ۲۵۰ در ۲۵۰ میلی‌متر به‌صورت پلاکارد نصب می‌شود. جزئیات در برچسب، پلاکارد و پلاک نارنجی.

کالاهای رایج کلاس ۴ در تجارت ایران

همه ردیف‌ها با پایگاه داده کالای خطرناک مؤسسه فدرال آلمان (BAM، ستون‌های جدول A مقررات ADR 2025) تطبیق داده شده‌اند. برای کالای خودتان، همیشه بخش ۱۴ برگه ایمنی تولیدکننده را ملاک بگیرید.

کالاشماره UNزیرکلاسگروه بسته‌بندینکته
گوگرد (پودر ریز یا کلوخه و دانه درشت)UN 1350۴٫۱IIIگوگرد شکل‌داده‌شده (گرانول، پاستیل، پولک، قرص) طبق مقررات ویژه ۲۴۲ در جاده و ریل مشمول مقررات نیست. گوگرد فله دریایی تابع کد IMSBC است (پایین‌تر)
نفتالین (خام یا تصفیه‌شده)UN 1334۴٫۱IIIنفتالین مذاب ردیف جداگانه دارد
کبریت ایمنیUN 1944۴٫۱IIIکبریت با اصطکاک آتش می‌گیرد؛ دور از رطوبت و گرما
کربن فعالUN 1362۴٫۲IIIکربنی که با روش بخار آب فعال شده (مقررات ویژه ۶۴۶) مشمول مقررات نیست؛ روش تولید را از فروشنده بخواهید
زغال چوب و کربن با منشأ گیاهی یا جانوریUN 1361۴٫۲II یا IIIزغال تازه‌تولیدشده که خوب سرد و هوادهی نشده، در کانتینر بسته خودبه‌خود گرم می‌شود و آتش می‌گیرد
کوپرا (مغز خشک نارگیل)UN 1363۴٫۲IIIخودگرم‌شونده؛ تهویه و رطوبت مهم است
پسماند پنبه روغنیUN 1364۴٫۲IIIپارچه و پنبه آغشته به روغن در انبار گرم می‌شود
کاربید کلسیمUN 1402۴٫۳I یا IIبا آب گاز استیلن می‌دهد؛ کد خطر پلاک نارنجی برای گروه I «X423» است (حرف X یعنی آب نریزید)
فروسیلیسیم (سیلیسیم ۳۰ تا کمتر از ۹۰ درصد)UN 1408۴٫۳ با خطر فرعی ۶٫۱IIIبا رطوبت گازهای قابل اشتعال و سمی می‌دهد؛ زیر ۳۰ یا از ۹۰ درصد سیلیسیم به بالا مشمول مقررات نیست (مقررات ویژه ۳۹)
پودر آلومینیوم بدون پوششUN 1396۴٫۳II یا IIIکد خطر 423؛ پودر پوشش‌دار ردیف جداگانه در ۴٫۱ دارد
پودر یا گرد رویUN 1436۴٫۳ با خطر فرعی ۴٫۲I، II یا IIIهم با آب واکنش می‌دهد و هم خودگرم‌شونده است
سدیم فلزیUN 1428۴٫۳Iکد خطر X423؛ در هواپیمای مسافربری پذیرفته نمی‌شود و فقط با هواپیمای باری

گوگرد و آهن اسفنجی فله: کد IMSBC، نه کد IMDG

ایران گوگرد پالایشگاه‌ها و آهن اسفنجی را بیشتر به‌صورت فله و با کشتی فله‌بر از بندرهای خلیج فارس صادر می‌کند. کالای خطرناکی که در بسته، کانتینر یا تانک حمل شود تابع کد IMDG است؛ اما بار فله خشک در انبار کشتی تابع «کد بین‌المللی بارهای جامد فله دریایی» (IMSBC Code) است که آن هم از راه کنوانسیون SOLAS الزامی است.

  • گوگرد فله: در کد IMSBC گوگرد خردشده، کلوخه و دانه‌درشت با همان UN 1350 و کلاس ۴٫۱ جدول (schedule) جداگانه دارد، و گوگرد شکل‌داده‌شده (formed, solid) جدول دیگری. گوگرد پودری ریز به‌صورت فله پذیرفته نمی‌شود. در هر دو حالت گرد گوگرد، خطر آتش و خوردگی انبار در حضور آب مسئله اصلی است و فرستنده باید پیش از بارگیری «اظهارنامه بار فله» با مشخصات کالا را به فرمانده کشتی بدهد.
  • آهن اسفنجی (DRI) و بریکت گرم آن (HBI): شماره UN ندارد و کالای کلاس ۴ به معنای کد IMDG نیست، ولی در کد IMSBC در گروه B (بار دارای خطر شیمیایی، MHB) است: با آب، به‌ویژه آب دریا، واکنش می‌دهد و گاز هیدروژن آزاد می‌کند و ممکن است خودبه‌خود گرم شود. به همین دلیل رطوبت، دمای بار هنگام بارگیری، اندازه‌گیری هیدروژن و گاهی پوشش گاز بی‌اثر در انبار کشتی کنترل می‌شود.

بارهای فله (کد IMSBC، مواد شیمیایی مایع فله با کد IBC و گاز مایع فله با کد IGC) در یکی از درس‌های بعدی این بخش جداگانه و کامل توضیح داده می‌شوند.

نکته‌های هر مد حمل

جاده

ایران عضو ADR نیست، اما کامیونی که به ترکیه، گرجستان، ارمنستان، آذربایجان یا روسیه می‌رود باید از مرز به بعد ADR را رعایت کند: پلاک نارنجی، پلاکارد روی کانتینر، راننده با گواهی آموزش ADR و تجهیزات ایمنی. برای کلاس ۴٫۳ کف و سقف محفظه حمل باید خشک و بدون نشتی باشد. مواد خودواکنش‌دهنده‌ای که کنترل دما لازم دارند فقط با وسیله دمای کنترل‌شده حمل می‌شوند.

ریل

در حمل ریلی بین‌المللی RID اجرا می‌شود و ایران عضو کنوانسیون COTIF است. طبق متن RID 2025، مواد خودواکنش‌دهنده و پلیمرشونده‌ای که کنترل دما لازم دارند در ریل پذیرفته نمی‌شوند. گوگرد و فروسیلیسیم در واگن مسقف و خشک حمل می‌شوند.

دریا

کد IMDG (اصلاحیه 42-24) برای کلاس ۴ قاعده‌های جداسازی و چیدمان در کشتی دارد: کالای ۴٫۳ را باید از آب و از اسیدها دور نگه داشت و کالای ۴٫۲ و ۴٫۱ را از منبع گرما و مواد اکسیدکننده. خط کشتیرانی پیش از رزرو، اظهارنامه کالای خطرناک و برگه ایمنی را می‌خواهد و ممکن است برای جای کانتینر روی عرشه یا زیر عرشه شرط بگذارد.

هوا

در دستورالعمل فنی ICAO و مقررات IATA DGR بسیاری از مواد گروه بسته‌بندی I کلاس ۴ (مثل سدیم فلزی و کاربید کلسیم گروه I) در هواپیمای مسافربری ممنوع‌اند و فقط با هواپیمای باری و برچسب Cargo Aircraft Only می‌روند. پیش از رزرو، مقدار مجاز هر بسته را با شرکت هواپیمایی بررسی کنید.

گام‌به‌گام: آماده کردن محموله کلاس ۴

  1. برگه ایمنی (SDS) تازه و به زبان انگلیسی را از تولیدکننده بگیرید و بخش ۱۴ آن را بخوانید: شماره UN، نام حمل صحیح، زیرکلاس، خطر فرعی و گروه بسته‌بندی.
  2. شکل کالا را دقیق بنویسید: پودر، دانه، کلوخه، خمیر یا شکل‌داده‌شده. در گوگرد، کربن فعال و فروسیلیسیم همین جزئیات تعیین می‌کند کالا اصلاً مشمول مقررات هست یا نه.
  3. بسته‌بندی دارای علامت تأیید سازمان ملل (UN) و مناسب گروه بسته‌بندی بخرید؛ برای ۴٫۳ بسته باید کاملاً ضدرطوبت باشد.
  4. برچسب زیرکلاس و برچسب خطر فرعی، شماره UN و نام حمل صحیح را روی هر بسته بزنید.
  5. اظهارنامه کالای خطرناک را امضا کنید و با برگه ایمنی به فورواردر بدهید؛ برای بار دریایی گواهی بارگیری کانتینر (Container Packing Certificate) هم لازم است.
  6. در انبار مبدأ، کانتینر خشک، تمیز و بدون بوی مواد قبلی انتخاب کنید و بار را طبق مهار کانتینر ببندید.

خطر از دید صاحب کالا

مسئولیت با کیست: طبق کتاب نارنجی (فصل ۱٫۴ و ۵٫۴) و بند 1.4.2.1 مقررات ADR، فرستنده (صاحب کالا) مسئول طبقه‌بندی، بسته‌بندی، علامت‌گذاری، برچسب‌زنی و اظهار درست کالای خطرناک است. فورواردر، متصدی حمل و ترخیص‌کار مدارک را بررسی می‌کنند، اما این مسئولیت را به عهده نمی‌گیرند.

چه چیزی را بررسی کنید: بخش ۱۴ برگه ایمنی؛ درصد سیلیسیم در فروسیلیسیم؛ روش فعال‌سازی کربن فعال؛ شکل گوگرد؛ رطوبت و دمای کالای خودگرم‌شونده هنگام بارگیری؛ ضدآب بودن بسته‌های ۴٫۳؛ اینکه کانتینر برچسب‌های بار قبلی را نداشته باشد.

اگر انجام ندهید چه هزینه‌ای دارد: رد شدن رزرو در بندر، برگشت کانتینر به انبار، هزینه انبارداری و دموراژ، جریمه در کشور مقصد یا ترانزیت، و در بدترین حالت آتش‌سوزی کانتینر یا انبار کشتی. در حمل دریایی، طبق قاعده بند ۶ ماده ۴ مقررات لاهه‌ویزبی، متصدی حمل می‌تواند کالای خطرناک اظهارنشده را در هر جا تخلیه یا بی‌خطر کند بی‌آنکه غرامتی بدهد، و فرستنده مسئول همه خسارت‌ها و هزینه‌های ناشی از آن است.

چه کسی می‌پردازد: صاحب کالا؛ و بیمه‌گر هم ممکن است خسارتی را که از اظهار نادرست کلاس کالا ناشی شده نپذیرد. بیمه را از راه بیمه‌گران همکار و با اعلام دقیق کلاس کالا تهیه کنید. اگر خسارت به کالای دیگران رسید، مسیر ادعای خسارت در ادعای خسارت حمل آمده است.

ترخیص کالا و مجوزها

برای بیشتر کالاهای کلاس ۴ (مثل کاربید، پودر فلزات و مواد شیمیایی صنعتی) معمولاً پیش از ثبت سفارش مجوز یا استعلام از مرجع صدور مجوز لازم است؛ نوع مجوز به کاربرد کالا بستگی دارد، پس پیش از ثبت سفارش از مرجع صدور مجوز بپرسید. گروه ایران لجستیک در ترخیص کالای شیمیایی و مواد اولیه این مسیر را از ثبت سفارش تا خروج از گمرک همراهی می‌کند.

پرسش‌های رایج

گوگرد کالای خطرناک است؟

گوگرد با شماره UN 1350 در زیرکلاس ۴٫۱ و گروه بسته‌بندی III است. اما گوگرد شکل‌داده‌شده (گرانول، پاستیل، پولک یا قرص) طبق مقررات ویژه ۲۴۲ در جاده و ریل مشمول مقررات کالای خطرناک نیست. گوگرد فله دریایی هم تابع کد IMSBC است، نه کد IMDG.

چرا روی آتش کاربید کلسیم نباید آب ریخت؟

کاربید کلسیم در زیرکلاس ۴٫۳ است و با آب گاز استیلن می‌دهد که بسیار قابل اشتعال است. به همین دلیل کد خطر پلاک نارنجی آن در گروه I با حرف X شروع می‌شود (X423)، یعنی آب نریزید. آتش این کالا را با پودر خشک یا ماسه خشک خاموش می‌کنند.

فرق برچسب ۴٫۱ با برچسب کلاس ۹ چیست؟

هر دو نوار عمودی دارند. در برچسب ۴٫۱ هفت نوار قرمز روی همه زمینه سفید است و شعله سیاه در نیمه بالا دارد. در برچسب کلاس ۹ هفت نوار سیاه فقط در نیمه بالاست و عدد ۹ زیرخط‌دار در پایین است.

آهن اسفنجی کالای خطرناک IMO است؟

آهن اسفنجی (DRI) و بریکت گرم آن (HBI) شماره UN ندارند و در کد IMDG نیستند، ولی در کد IMSBC بار گروه B با خطر شیمیایی‌اند، چون با آب هیدروژن می‌دهند و ممکن است خودبه‌خود گرم شوند. حمل فله آن‌ها شرط رطوبت، دما و پایش گاز دارد.

کربن فعال را چطور حمل کنیم؟

کربن فعال UN 1362 در زیرکلاس ۴٫۲ و گروه III است، مگر اینکه با روش بخار آب فعال شده باشد (مقررات ویژه ۶۴۶) که در این صورت مشمول مقررات نیست. روش تولید را در برگه ایمنی یا گواهی تولیدکننده ببینید و همان را در مدارک حمل بیاورید.

آیا کالای کلاس ۴ را با پست هوایی یا مسافری می‌توان فرستاد؟

خیر، نه در چمدان مسافر و نه با پست عادی. برخی کالاهای کلاس ۴ فقط با هواپیمای باری مجازند و برخی اصلاً در هوا پذیرفته نمی‌شوند. باید از راه فورواردر و با اظهارنامه کالای خطرناک و بسته‌بندی تأییدشده فرستاده شوند.

مسئولیت با صاحب کالاست

طبقه‌بندی، بسته‌بندی، علامت‌گذاری، برچسب‌زنی و اظهار کالای خطرناک به عهده فرستنده (صاحب کالا) است (کتاب نارنجی فصل‌های 1.4 و 5.4؛ ADR بند 1.4.2.1). این صفحه آموزشی است و جای متن رسمی مقررات و برگه اطلاعات ایمنی (SDS) سازنده را نمی‌گیرد.

کالای خطرناک برای حمل یا ترخیص کالا دارید؟برگه SDS را بفرستید تا کلاس، بسته‌بندی و مسیر را پیش از رزرو با شما بررسی کنیم.پیام در واتساپتماس با ما

منابع

بازبینی: آبان ۱۴۰۵

← کالای خطرناک: همه کلاس‌ها · بازگشت به دانشنامه · کالای خطرناک چیست · برچسب، پلاکارد و پلاک نارنجی · کلاس ۳: مایعات قابل اشتعال · کلاس ۵: اکسیدکننده‌ها و پراکسیدهای آلی · ایمنی کانتینر · ترخیص کالای شیمیایی و مواد اولیه

حمل، ترانزیت و ترخیص کالای خود را به ما بسپارید

درخواست مشاوره و استعلام